Verslag Theo Rutteman

Leden in de pen….(188)

Hemelvaartsweekend 2008, Anna Paulowna.

Of het bestuur dit jaar een deal heeft gemaakt met Erwin Krol of Piet Paulusma weet ik niet, maar dit weekend was het heerlijk weer. We hebben allemaal genoten van de zon, de wind, elkaar en vooral: de prachtige bussen. Het lijkt wel of ze elk jaar mooier worden. Nu werkt het inderdaad aanstekelijk als je ziet wat een ander kan bereiken, dus is het een uitdaging om ook goed te zorgen voor je eigen bus! En met alle tips en handigheidjes die je van elkaar hoort, lukt dat steeds beter.

We waren dit jaar met zo'n 74 bussen naar Anna Paulowna gekomen. Als je bedenkt hoe groot de club inmiddels is, wil dat zeggen dat er meer dan 350 leden zichzelf heel veel tekort hebben gedaan door voor iets anders te kiezen. Het was namelijk weer een heel echt clubweekend, met al onze bussen op een groot terrein bij elkaar. Natuurlijk weer opgesteld met de neuzen in de goede richting.   En zoals gebruikelijk hoefden we geen wedstrijd uit te schrijven wie de mooiste bus had, want dan zouden er weer 74 eerste prijzen behaald zijn.

Iedereen werd eerst hartelijk welkom geheten door Jolanda, die het gebruikelijke nummer en een uitgebreid informatiepakket verstrekte. Daarna werd iedereen goed op zijn nummer gezet door Hans (dat ging overigens heel hartelijk, hoor!). Stel je voor dat je nog maar net lid van de club bent, en dan vanuit het zuiden van het land met je pas verworven bus naar Anna Paulowna rijdt. Dan heb je wel pech als je voorruit ineens getroffen wordt door een steen of zo. Zeker met nog zo'n ongelaagde ruit zie je dan niet veel meer. Maar als je dan bij aankomst direct te horen krijgt dat er ter plekke een ruit beschikbaar is, en je na een uurtje niets meer van de narigheid  ziet, zul je er nooit meer spijt van hebben dat je lid van de club bent geworden! Zo weet je dat je er gelijk helemaal bij hoort!
Dat is het leuke van de club: iedereen hoort er helemaal bij. Wie je ook bent, wat je ook doet (of laat), als je met zo'n Hanomag-Mercedes neus bent gekomen of meegereden, wordt je gelijk ingelijfd als Nomade.

Er was weer van alles te beleven. Donderdags was de dag om te komen binnenrollen. En natuurlijk was die dag weer veel te kort om met iedereen te kunnen bijkletsen. Gelukkig kon je dat ook verspreiden over de andere dagen. En dat werd dan ook volop gedaan. Zo nu en dan zag je weer een groepje om een busje staan, als er weer een kleinigheidje geknutseld werd aan een deur of aan een raampje. Toch wel handig, als je slotje stuk is, en zomaar iemand je met een klein slijptolletje te hulp schiet. Of je helpt priegelen met een draadje om de boel in de deur weer op de goede plek te krijgen.

Vrijdags kon je mee met het georganiseerde uitstapje naar Den Helder. Of je kon op eigen houtje wat ondernemen. Voor wie fietsen wilde, had Hans een mooie fietstocht uitgezet, tussen alle mooie bollenvelden door.

Aan het eind van de vrijdagmiddag werden alle clubleden verrast door Sonja en Ruud. Die hadden  de luifel van hun bus omgetoverd in een gezellig pannenkoekenrestaurant. Met vier pannen op een rijtje, en grote emmers met beslag werd ieder die maar wilde getrakteerd op overheerlijke pannenkoeken. Je kreeg er één tegelijk, en je mocht zo vaak je wilde weer in de rij aansluiten. Zo kon je steeds weer met iemand anders gezellig keuvelen.

Dat gezellige keuvelen vond ook 's avonds plaats. Sommigen kwamen bij elkaar in de bussen op bezoek, anderen zaten gezellig in de voortenten, en  er was zelfs een houtvuurtje in de buitenlucht waar je je bij kon warmen. Want al scheen overdag de zon lekker, 's avonds koelde het nog wel flink af.

Vaste prik voor de voorjaarsmeeting was de ledenvergadering op zaterdagmorgen. De vergadering liep gesmeerd. Uit de jaarverslagen bleek dat alles in de club op rolletjes heeft gelopen (voor zowel 14 als 15 inch waren er dus geen hobbeltjes....), en ook financieel zag alles er gezond uit. Wel werd er een belangrijke oproep gedaan, dat volgend jaar nieuwe bestuursleden nodig zijn. Zowel voor het secretariaat als voor de penningen en de evenementencommissie zijn er mensen nodig. Maar als niemand zich aanmeld, zou ons jubileumweekend volgend voorjaar wel eens het laatste officiële georganiseerde weekend kunnen worden...  Eén van de leden gaf de suggestie, dat er misschien per regio enkele leden in hun regio kunnen meewerken aan de evenementen. Dat zou dan nog verder uitgewerkt moeten worden. Wie interesse heeft, of wie meer wil weten over de vacatures kan altijd even contact opnemen met het bestuur.

Inmiddels ook al traditie is de zaterdagse rommelmarkt. Her en der werd er van alles te koop aangeboden, van onderdelen tot autoboeken, van sierlijke glazen tot en met dat unieke theelepeltje. Steeds vaker zie je daarna weer een clublid lopen in die prachtig gebreide sokken van Annie!
En voor wie een echte Nomade-pet of Nomade trui wilde hebben, had Joke de clubwinkel weer opengesteld.

Zaterdagmiddag kwam meneer de Groot ons iets vertellen over olieverversen. Hij vertelde dat eigenlijk alleen de zuren die in de olie achterblijven schadelijk zijn. Het is helemaal niet erg, als de olie er zwart uitziet. Dat zijn juist de koolstofdeeltjes, die heel goed voor de smering zijn. Het zou volstaan door gewoon de verbruikte olie aan te vullen met nieuwe olie (waar voldoende toevoegingen inzitten om de zuren te binden). Hij heeft een speciale chip ontwikkeld, die je op de peilstok kunt aanbrengen. Pas als die chip verkleurt, zou de olie te zuur zijn en zou je moeten verversen. Op die manier spaar je je portemonnee en het milieu, door onnodige olieverversingen achterwege te laten. Volgens meneer de Groot weten de grote oliemaatschappijen best, dat olieverversen helemaal niet zo vaak hoeft. Ze laten het publiek in de waan dat het wel zo vaak moet,  om op die manier hun omzet hoog te houden. Behalve de oliepeilchip, liet meneer de Groot ook zijn veerbollen zien. Door die op de veerbladen te monteren, zou je een soort luchtvering als hulpveren hebben. Maar of dat voor onze bussen ook goed zou werken, werd niet helemaal duidelijk. Al met al was het een informatieve bijeenkomst, voor wie interesse had.

Die zaterdag was in Anna Paulowna en de buurgemeente Breezand de eerste dag van de bloemendagen. Op diverse plaatsen waren prachtige bloemmozaïken te zien, sommige straten en bruggen waren helemaal versierd, en overal in het dorp hing een feestelijke sfeer. In zo'n bloemmozaïek zitten per vierkante meter tienduizend hyacintenbloempjes met evenzoveel speldjes vastgeprikt. Om de werkstukken te bewonderen, kon je met een treintje mee, of zelf op de fiets de route volgen. Beslist de moeite waard!

Zaterdagavond was er een feestavond in de kantine. Begonnen werd met een workshop line-dansen. De feestavond werd met life-muziek opgeluisterd, en tot in de kleine uurtjes was het gezellig. Ook Goof kwam aan z'n trekken, en vanzelfsprekend werd zijn tophit ten gehore gebracht: juist ja, dat kleine café aan de haven!  (of was het nou de Haagenees?)

Voor de liefhebbers was er zondagmorgen een gezamenlijk ontbijt, en met wat vertraging vond om half twaalf het technisch uurtje plaats. Zo kwamen het afstellen van de motor en het afstellen van de remmen ter sprake. Ook werd iedereen gerustgesteld dat de zitplaatsen in onze oude kampeerbussen gewoon tijdens het rijden gebruikt mogen worden, ondanks de recente veranderingen in de wetgeving. En tenslotte liet Ruud zien dat hij na een douche met diesel en een weekje in de week het verfrissende idee kreeg om een nieuw filtertje voor de dieseltank te maken.

Tja, en toen liep het prachtige weekend weer zoetjes aan ten einde. Overal werden weer de fietsen op de dragers geplaatst, de stoeltjes, tafeltjes en enkele voortenten weer ingepakt, en konden de nummertjes weer worden ingeleverd. Iedereen kreeg als souvenir een zakje gemengde bolletjes mee om in een mooie pot te planten. Als we dan allemaal een foto van de bloeiende bollen maken, en naar het secretariaat opsturen, kan het aan een fleurig jubileum bijdragen!

Wie na het lezen van dit verslag spijt heeft dit leuke weekend te hebben moeten missen, zal toch echt moeten wachten tot september! Pas dan kun je weer gezamenlijk proeven hoe leuk het is om lid te zijn van onze club! 

Nomadelid Theo.