Nomade heeft op dit moment 440 actieve leden
U bent niet ingelogd
U bent niet ingelogd
Niels Rebecca en Tarek
Beste Nomaden,
Wij zijn 3 nieuwe leden: Niels, Rebecca en ons zoontje Tarek van 9 maanden jong.
Hier ons verhaal hoe we met busje bij de Hanomagclub zijn beland. Eerst reden we een snelle ford bus. Luchtbed achterin, openlucht keuken en we hadden een camper. Tenminste te gebruiken tot de winter. Wij houden allebei van wildkamperen maar nu met baby en overactieve jack russel gaat t wild eraf en blijft kamperen over.
De ford bus ging eruit en werdt ingerolen voor een fiets en een renault clio die zijn laatste dagen sleet. Nadat we Ruud zijn verzameling hanomags hadden bewonderd waren we verkocht. Wij willen ook zo'n busje en de zoektocht was begonnen... Met weinig budget zochten we naar een busje wat motorisch en qua carrosserie goed was. We gaven de moed bijna op. Dan toch maar een andere mercedes, oude unimog of volvo? Nee! we wilden een busje, een hanomag om precies te zijn.
We kwamen uit bij Peter Panhuysen, die had het een en ander staan en ja hoor daar stond ie: ons busje. Onze zoektocht was geslaagd en we hadden een klus erbij. Het busje was nog helemaal kaal van binnen. Nu nog kampeer klaar maken, wat was de meest efficiente indeling? Passen meten, meten passen en nog vele malen opnieuw. Ja zo doen we het, nu alleen nog even maken... Niels. Hij ging aan de slag. Volgens plan maakte hij: Isolatie, laminaat vloer, ventilatie, bekisting, klapbank/ bed, kastjes etc... Leuk en functioneel, nog niet af maar we konden op pad. Ondertussen zijn we ook lid geworden van de club, want we hebben nu per slot van rekening ons eigen hanomag busje.
We wilden om te beginnen naar Frankrijk maar er kwam van alles tussendoor. Na lang gaan we wel of gaan we niet, konden we niet meer gaan. Nu gingen we zeker naar Noord Scharwoude! Onze eerste keer met baby kamperen in ons busje. Tussendoor hadden we een lekke band en ging de waterpomp kapot. Ruud was onze redder en fikste de pomp.
Bepakt en bezakt reden we vanuit Haaren (NB) veel te laat vol goede moed richting het noorden.
Opstakel 1: Heel de A2 dicht, gevolgd door een lange file, een omleiding en een tom tom die van t padje was. De baby had er ondertussen zijn broek vol van en puk onze hond wilde ook wat kwijt etc... Met regen kwamen we uiteindelijk in Noord Scharwoude aan.
Een terrein vol busjes. Wow dat zijn er veel, zeiden we tegen elkaar. (later bleek dat deze opkomst nog niks was) We hadden een plekje naast onze dagelijkse buren Ruud en Sonja.
Die namen ons vrijwel direct mee naar 2 aan elkaar gebouwde luifels. Daar brandde de bbq en er was genoeg eten en drinken.
We werden hartelijk ontvangen door Peter, Ina, Marianne, Roel etc. Ik als vegetarier tussen al het vlees... maar Roel had inspiratie genoeg en ik kwam niks te kort.
Ondertussen ging de regen over op stortvloed maar dat kon de pret niet drukken. Tarek had zijn bruine bonen op en vond alles best. Op het eind van de avond gingen we richting het busje om alles slaapklaar te maken, pfff wat is zo'n baby campingbedje groot. Er was een smal half persoons looppad over. S'nachts sliepen we als een roos.
De volgende dag gingen we met laarzen aan ons ideeen rondje doen want spetter spetter spater, alle busjes stonden in het water :) Er stonden veel leuke busjes bij.
Na een tijdje gingen de meeste weg altans dat probeerde ze, er zaten er nogal wat vast in de modder. Iedereen hielp een handje mee om te duwen.
Uiteindelijk zijn wij ook vertrokken en ja hoor daar kwam de zon...
We gingen richting Den oever, naar een klein Viking festival. Daarna naar een mooie verlaten staatbosbeheer camping bij Wieringermeer. Het werdt steeds donkerder. Het ging harder en harder regenen, hagelen, onweren en de bliksem kwam akelig dichtbij. We kookten ons potje in de bus en onze mooie riante prive camping werdt een groot zwembad. Uiteindelijk gingen we toch maar op huis aan en lag ik nog lekker te slapen thuis op de oprit.
Het was een gezellig weekend met geen vuur maar een waterdoop. Op naar een zonnig voorjaarsweekend!
Groetjes Niels Rebecca en Tarek.
