De keuring

Maar goed, dan moet die oude bus van je natuurlijk wel APK gekeurd zijn. Dit was dan ook de eerste uitdaging die getrotseerd moest worden. Toen het beestje eind vorig jaar afgekeurd werd op ‘alleen de remmen’ sprongen we haast een gat in de lucht, ‘dat kunnen we best oplossen!’ Het rempedaal voelde wat sponzig aan dus hoefden alleen de leidingen even ontlucht te worden, dachten we. Helaas was de praktijk iets minder rooskleurig.

Door onze geringe ervaring als jonge sleutelaars verzeilde we telkens van het ene probleem in het andere. Bij het ontluchten vernielden we onze hoofdremcilinder, waardoor deze gereviseerd moest worden. Vervolgens moest ook de remdrukverdeler er uit, omdat deze niet meer functioneerde.

Na een aantal zaterdagmiddagen sleutelen waarbij we aardig wat liters remolie hebben verbruikt durfden we weer terug te gaan naar het keuringsstation om het busje te laten bekijken. De keurmeester zag al gauw dat al het reparatiewerk aan de bus niet door vakmannen gedaan was en betitelde het als ‘prutswerk’. Echter, hij keurde de bus toch goed! Maar, we moesten dan wel beloven dat we met die bus nooit meer bij hem terug zouden komen!