Deel 4

Er zijn veel meer versierde busjes maar die van ons niet, nooit aan gedacht.

Ach, ik heb hem wel gewassen voor we vertrokken maar of dat zo´n positieve bijdrage was is maar de vraag; Je ziet de deukjes en krasjes nu wel veel beter.

Daarom maar de voortent opgezet, camouflage!

Ik kijk eens om me heen en inderdaad hebben de busjes met de beste lak geen voortent, die staan er trots bloot bij, net een topless strand. Uitslovers! Sorry, die laatste opmerking komt voort uit schuldgevoel, ik weet dat er nog het één en ander aan de camper moet gebeuren, cosmetisch.

Er zijn op vrijdag uitstapjes georganiseerd maar ik blijf liever tussen de bussen hangen. Het voelt zo behaaglijk, een lekker bed waar je liever blijft liggen, al ben je niet moe. Ik kan tijdens het lezen van een boek af en toe opkijken en dan zie ik bekende neusjes. Ik kan de hond weer eens uitlaten, hij hoeft niet te plassen maar ik sleep hem mee als alibi, zodat ik weer eens een rondje kan maken.

Die avond zijn er pannenkoeken beloofd. Ik heb al gehoord dat het niet de befaamde lappen van Ruud zouden zijn, hij is er niet, een waar gemis! Maar het bestuur heeft toch een surrogaat pannenkoek gevonden. Uit de verpakking maar wel lekker, verzekerd men mij. Leuk trouwens om bij de leverancier 90! pakken te bestellen en dan een paar dagen later bij de niets vermoedende winkeljuffrouw te zeggen:”Ik kom de bestelde pannenkoeken halen.”

“Hoeveel wilt U, meneer?” vraagt de dame.

“Negentig”

“Negentig stuks?” een uitroep van verbazing en grote ogen.

“Nee, negentig pakken.” Zeg je onbewogen en ziet de dame wankelen.

Tja, grote honger.

Ze waren best van goede kwaliteit hoor, en het was gezellig met ons allen in de rij voor de superpan en op het gras en om de tafel met stroop en suiker, maar zelfgemaakte van Ruud kun je niet toppen. Kom terug Ruud!