Deel 3

Nu komt het ritueel van het instaleren weer. Camper op de bananen om recht te slapen, plankjes onder de steunpoten, stekker erin. Voila, hij staat!

Maar nee, zegt Juliette, er moet van alles onder het bed uit: De stoelen, de stoeltjes voor de voetjes, de parasol ligt er ook maar die wordt weer naar binnen gegooid, zonde van de zon pa, roept Susanne. De tafel komt uit de alkoof en de voortent uit een wielkast. Het grondzeil ook maar dan voor uit een bank, de tent voor Timmy lag ook nog ergens en als ik dan buiten kijk naar die uitdragerij denk ik: Komt dat allemaal uit deze oude mobiel? Moest dat nou allemaal mee? Ik heb eerbied voor die 2.2 diesel van 34 jaar oud, die trekt dat allemaal toch maar mooi door het hele land. En wat een conditie! De temperatuur blijft toch netjes onder de 90, op zijn leeftijd!

Goed, we staan. Koffie. En dan een rondje lopen, busjes kijken, praatje maken. Ik zie veel vlaggetjes en ben zo stom om bij de eerste de beste versierde bus de eigenaar aan te spreken met de vraag: Is er iemand jarig? De eigenaar van de versierde bus lacht wat schamper en met een meewarige blik zegt hij:” Onze club bestaat 10 jaar” Ik wordt een beetje rood, voel ik en lach mijn verlegenheid weg, Ja tuurlijk, stom. Ik wist het wel.