Deel 2

En dan staat daar het ontvangstcomité! Prachtig hoe je door bekende gezichten op een vreemde plek toch een thuisgevoel krijgt. We krijgen een kaartje en dan fietst Astrid voor ons uit om de plek aan te wijzen. Ik let natuurlijk op dat ik haar niet kwijt raak, wat niet zo eenvoudig is want ze fietst best door waar ik bijna moet uitstappen om de kaart in de paal te stoppen, en ik wil tevens een indruk krijgen van de camping. We kijken uit naar een campingwinkel en de vuilstortplaats, dat zijn toch de eerste levensbehoeften op een camping.

Dan zien we in de verte, want het is een ontzettende lap camping, de vlag van de club naast het bekende caravannetje met de kaart van Nederland vol kaasprikkertjes. Finished!

We zijn niet de eerste, dat hebben we ook niet nagestreefd, maar het nummer 65 wil toch zeggen dat er 64 Hanovrienden eerder zijn opgestaan of dichter in de buurt wonen.

Het staat ook al lekker vol en we rijden een ererondje langs de bekende neusjes van Hanomags en Mercedessen. We herkennen er al een paar, ondanks dat dit pas ons tweede jaar is. De opvallende lange blauwe, de grote witte walvis van Goof, de rood met gouden Hebocar, de Hymer integraal, linde groen, handgeschilderd lichtblauw en natuurlijk de twee gele van het bestuur. En dan wijst van Zomeren junior ons een mooi plekje aan tussen een bruine bus en…een halve bus? Ja, ik zie het goed, een busje van ongeveer tweeënhalve meter met een tandem-as. Ik ben zo afgeleid dat ik niet goed op de gids, mijn vrouw Juliette, let, die me tussen de bomen wil plaatsen en ik moet nog een keer steken om uiteindelijk toch nog op de plaats te komen die Juliette in gedachten had. Goeie plek, ruimte voor de voortent en bomen voor de schaduw want we verwachten veel zon. We hopen op veel zon, we wíllen veel zon,

Da´s goed voor de foto´s!