Verslag van Wout Bethlehem

Arnhem: Hanoland.

Ik kies met zorg een vrachtwagen uit waar ik daarna misschien nog een uur naar zal moeten kijken. Ik vind een mooie met een reclame van een grote supermarkt keten met een foto van een mand fruit. Lijkt me wel lekker om onderweg de druifjes te tellen en al doende de kilometers te voelen verdwijnen. Maar hij draait af bij Eindhoven en nu moet ik misschien nog kilometers lang naar een betonmixer kijken.

We worden ingehaald en dat verandert het uitzicht toch ook een beetje en, oh wonder, ik haal een autocaravan combinatie in die waarschijnlijk verkeerde brandstof heeft getankt, of om een nog ongelukkiger reden 70 rijdt.

We schieten op want Arnhem staat inmiddels aangegeven op de blauwe borden. Tommytom bevestigt het gevoel dat het grootste deel erop zit.

Lekker! Ik heb er zin in. Misschien komen we op de route andere Hanomannen tegen en kunnen in colonne verder. Ik let op de parkeerplaatsen langs de weg om eventuele pauzerende kompanen te ontwaren maar helaas, iedereen rijdt waarschijnlijk met nauwelijks tempo verschil dezelfde kant op dus die zie je niet.

We worden dwars door Oosterbeek geleid, 30 Km zone, drempels en winkelende mensen. Een hele afwisseling met de A50. En dan komen de eerste bordjes die onze aandacht vestigen op campings maar de goeie zit er nog niet bij. Steeds goed opletten, “Hoe heet ´ie nou precies?” Ja!, deze is het! Arnhem. Geen originele naam voor een camping bij Arnhem, maar wel lekker makkelijk te onthouden. We zijn er.

Nee, toch niet, eerst nog een smal weggetje van, pak ´m beet, 5 kilometer. Zo lijkt het althans. We komen zelfs nog tegemoet komend verkeer tegen en dat maakt het best nog spannend op het laatst.