Deel 2: Een kleinigheidje

Onze vriendinnen in Frankrijk bleken nota bene óók nog in het gelukkige bezit te zijn van een Engelse vriend genaamd Marc, met verstand van auto´s en Marc kwam en neeg zich over de motor en sprak ondertussen met ons en zei: so you thought, let`s buy a thirty-four year old bus and go to France.
Yes, antwoordden wij eerlijkheidshalve.
En toen ik hem om de een of andere reden vertelde dat onze bus was uitgerust met een Austin motor verzuchtte hij tot driemaal toe: good gracious yes, I
recognize her now,  she seemed soo familiar.
Well, zei Marc, we have some options. The first is ....... And the second is, buy a new bus, opperde ik maar vast voorzichtig. Maar nee. Of wij de bus in haar lengterichting wat heen en weer konden wiegen en dan op het zwaarste punt, ja, op de handrem.  Good, zei Marc.
Enfin, er zat een niet onbelangrijk schroefje los in de verdelerkap waardoor de contactpuntjes……  en of we nu maar weer eens wilden starten, en ja.
Vóór wat hóórt wat en wij als musici nemen dat letterlijk. Die avond musiceerden wij voor Marc, zijn vrouw Jane en voor onze vriendinnen en het werd heel gezellig.


In de motor met Marc