Busperikelen

Door: Annelies Stinesen (1211)
Deel 1: Samen uit...

Daar gaat ze

Op 6 juli jongstleden vertrokken wij welgemoed in onze gloednieuwe aanwinst, een stokoude Hanomag Henschel F20 kampeerbus, van huis in zuidelijke richting.
We waren de koning te rijk en zouden dientengevolge gedurende drie weken gaan leven als Godinnen in Frankrijk.
De bus was gekeurd, verzekerd, gesmeerd en gepoetst en had verse olie en een nieuwe koppelingsplaat .
Een beetje spannend was het wel, maar wie eenmaal a heeft gezegd ……. 
Bovendien droop het hier van de regen en dat trof, want we hadden al wel begrepen dat ze hier of daar wat vocht zou kunnen doorlaten en nu konden we dat dan met eigen ogen zien.
Maar geen nood, wij zijn niet voor één gat te vangen en een oude spons deed wonderen; het stopte met regenen.
Eerst maar eens een weekendje bekomen in België  en hoe slaapt zo´n bus eigenlijk?
Na drie nachten waren we goed uitgeslapen en vervolgden onze reis.
We werden verwacht door vriendinnen die in het gelukkige bezit zijn van een huis in Frankrijk. Onze bus bracht ons waar we wezen wilden maar eenmaal ter plekke weigerde ze verder nog iedere dienst. Het was ook best een lange reis geweest, vond ik, en gaf haar geen ongelijk. Wie heeft haar dan ook uitgezet, vroeg iemand nog. Morgen maar weer eens proberen en dan kwam het erop aan. Zou het ons gaan lukken haar weer gemotiveerd te krijgen? Tenslotte weten we heus wel wat een bougie is en waar die te vinden en schoonmaken is ons ook niet vreemd, maar nee.